Standpunt inzake hulp

Afgezien van de pastorale hulpverlening zijn twee vormen van hulpverlening in het geding: psychotherapie en de medische route (hormoonbehandeling, gevolgd door operaties).

Er is veel voor te zeggen om in beide gevallen te kiezen voor ‘Ja, maar’:
 

1 Psychotherapie

1.1 Ja

1.2 Maar

 

2 Medische route

2.1 Ja

2.2 Maar

1-2 Conclusie

 

3 Medische route: ‘Nee, tenzij’ ?

Het bovenstaande maakt duidelijk dat wij in het geval van de medische route niet kunnen instemmen met een ‘nee-tenzij’-standpunt, zoals dat door sommige mede-christenen verdedigd wordt. Want hoe vul je dat ‘tenzij’ in? En wie bepaalt wanneer ‘nee’ en wanneer ‘tenzij’ aan de orde is?

Wordt uitgegaan van onze schepping als man of vrouw, dan wordt het ‘nee’ zo zwaar geaccentueerd dat er voor ‘tenzij’ vrijwel geen ruimte overblijft. De transseksueel heeft dan voor alles de opdracht met z’n probleem te leren leven, al of niet met behulp van psychotherapie.

‘Tenzij’ is dan wellicht alleen aan de orde in het geval van een levensbedreigende situatie (bijv. ernstige depressiviteit). Maar gesteld dat iemand om die reden voor het ‘tenzij’ kiest en dus de medische route opgaat, dan loopt die de rest van zijn/haar leven het gevaar last te hebben van een chronisch schuldgevoel: ‘Eigenlijk had ik dit niet mogen doen’, of: ‘Heb ik er toentertijd wel genoeg aan gedaan om m’n depressieve, suïcidale gevoelens te boven te komen?’

Dit geeft aan dat deze afweging van ‘nee’ en ‘tenzij’ een hachelijke zaak is. Een transseksueel die uit nood kiest voor ‘tenzij’, wordt hoogstens tijdelijk soelaas geboden. Breken gevoelsmatig betere tijden aan, dan gaat zomaar zijn/haar geweten knagen als hij/zij denkt aan het ‘nee’ als hoofdbenadering.